Een familie portret vertegenwoordigt een historische waarde. Naast dat het ‘afbeelden’ van de ‘leden’ van de familie een interpretatie en een perceptie beleving is. Het heeft de kracht nog lang na ebben in het geheugen van het verleden.
Zo is het dus een weergave van de onderlinge familiebanden, waarden en normen die gelden en geeft het aan hoe belangrijk familie is in zowel goede als slechte tijden. Zo wordt het familieportret een tastbare nalatenschap voor een toekomstige generatie.
Daarbij zal een dergelijk familieportret, mits goed opgebouwd en gecomponeerd in het juiste ‘ritme’ als inspiratie en voorbeeld gaan dienen voor de jonge generaties om een zelfde familieband op te bouwen.
En dan toch gebeurt het raar genoeg niet zo vaak dat je een ‘eigen’ familie portret tegen komt in de huiskamer van een gemiddelde familie. En..als je het dan tegenkomt dan is dat vaak in context ‘a la klassieke Adel’ of ‘de Rijke der Aarde’.
Maar hoe ziet een familie portret er dan eigenlijk uit ?
Een groep mensen bij elkaar van verschillende leeftijd tussen de bomen en de bloemen of op de bank voor de vitrage. De mensen lijken ergens wel een beetje op elkaar maar zeker zijn we niet..tot dat we goed gaan kijken natuurlijk. Opvallend is vaak dat ouderen, meestal opa en oma al zittend in het midden, met daarom heen aanverwante familie quasi-overtuigend van elkaars genegenheid erom heen. Vader en zoon, moeder en dochter het liefst naast elkaar. Als we goed kijken zien we dat de ‘koude’ kant en degene ‘die er toevallig of helaas’ ook bij horen aan de buitenkant staan. Warm binnen, koud buiten. Ben je boven gemiddeld lang in de groep ? Is het nieuwe vriendje van dochter lief nog niet door de ballostage ? Grote kans dat ze tussen de koude kant’ers staan. Dat gaat vaak, raar genoeg, bijna automatisch.
Wie maakt het ?
Ome Jan tegen Ome Cor ….Zeg eens : “…Gij hebt toch laatst een nieuwe camera gekocht ? Dan kun jij mooi die foto maken.”
Even iedereen tussen de ‘soep en de aardappelen’ door naar buiten lokken, liefst al een beetje jolig morrelend bij elkaar groeperen ..1..2..3 Flats. Dat was het. Terug naar binnen. Juist. Dat is het dus niet. Het verschil zit hem daarin dat Ome Cor een foto neemt en dat de fotograaf een foto ‘maakt’. Daarin zit het verschil.
Eenvoudig gezegd: Je kunt een basketbal kopen, maar dat maakt je geen Michael Jordan.
